BHP na myjni i stacji kontroli pojazdów: specyfika stanowisk

Na myjni woda leje się tam, gdzie pracuje prąd: pompy, dmuchawy, podgrzewacze, sterowniki. Na stacji kontroli pojazdów silnik musi chodzić, więc do hali wchodzą spaliny, a w nich tlenek węgla, którego nie zobaczysz i nie poczujesz. To dwa różne miejsca pracy z dwoma różnymi zestawami zagrożeń, a w obu za bezpieczeństwo ludzi odpowiada właściciel. Ten tekst pokazuje, gdzie konkretnie czai się ryzyko i czego wymagają przepisy.

Piszę bez prawniczego żargonu, za to z numerami artykułów i paragrafów, żebyś mógł sprawdzić każde zdanie. Najpierw myjnia, potem SKP, na końcu obowiązki, które łączą oba stanowiska. Stan prawny na 8 czerwca 2026 r.

Dwa różne miejsca pracy, dwa różne zestawy zagrożeń

Myjnia i stacja kontroli pojazdów wyglądają z zewnątrz podobnie: hala, brama, samochód wjeżdża i wyjeżdża. Pod spodem to jednak inne światy ryzyka. Na myjni rządzi woda w sąsiedztwie instalacji elektrycznej, chemia i śliska posadzka. Na SKP najważniejsze są spaliny i tlenek węgla, kanał przeglądowy oraz ruchome elementy linii diagnostycznej. Dlatego ocena ryzyka i instrukcje muszą być pisane osobno dla każdego z tych miejsc, a nie kopiowane z gotowego wzoru.

Łączy je za to wspólny fundament: te same obowiązki pracodawcy z Kodeksu pracy. Pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan BHP w zakładzie i nie zdejmuje jej z siebie nawet wtedy, gdy zleca zadania firmie zewnętrznej (art. 207 Kodeksu pracy). Nie wolno mu też dopuścić do pracy człowieka bez dostatecznej znajomości przepisów i zasad BHP (art. 237³ Kodeksu pracy). Reszta, czyli konkretne zagrożenia, różni się stanowisko po stanowisku.

BHP na myjni samochodowej

Myjnia, ręczna czy automatyczna, to środowisko, w którym woda, piana i chemia są wszędzie. Każde z poniższych zagrożeń pracodawca ujmuje w ocenie ryzyka zawodowego i opisuje w instrukcji stanowiskowej (art. 226 Kodeksu pracy).

Woda przy prądzie i ochrona przed porażeniem

To zagrożenie numer jeden na myjni. Mokre ręce, mokra posadzka i urządzenia zasilane elektrycznie, pompy wysokiego ciśnienia, dmuchawy, podgrzewacze, sterowniki myjni automatycznej, odkurzacze, tworzą środowisko o podwyższonym ryzyku porażenia. Mokra skóra drastycznie obniża opór ciała, więc skutki rażenia są dużo groźniejsze niż w suchym warsztacie.

Tu trzeba rozdzielić dwie warstwy, bo w internecie często się je miesza. Prawo pracy mówi, ŻE pracodawca ma zapewnić bezpieczne warunki i ocenić ryzyko porażenia (art. 207 i art. 226 Kodeksu pracy). JAK to osiągnąć technicznie, mówią już normy i zasady wiedzy technicznej, nie ustawa. Standardem dla pomieszczeń mokrych i wilgotnych jest szybkie samoczynne wyłączenie zasilania oraz ochrona uzupełniająca wyłącznikiem różnicowoprądowym (RCD) o prądzie zadziałania do 30 mA, do tego połączenia wyrównawcze i obudowy o stopniu ochrony IP odpornym na strugi wody. To wynika z norm instalacyjnych serii PN-HD 60364 (między innymi części dla instalacji specjalnych, do których zalicza się myjnie), a nie z rozporządzenia o szkoleniu BHP. Sprawność tej ochrony, w tym próby RCD, sprawdza się w okresowych badaniach instalacji elektrycznej, które wynikają z prawa budowlanego i zasad eksploatacji urządzeń energetycznych. Parametr 30 mA traktuj więc jako standard techniczny, nie jako cytat z ustawy.

Chemia: aktywna piana, alkalia, kwasy do felg

Preparaty myjące, odtłuszczacze alkaliczne i zmywacze do felg na bazie kwasów albo silnych zasad działają drażniąco i żrąco na oczy, skórę i drogi oddechowe. Rozpylanie tworzy aerozol, który pracownik wdycha. Osobne ryzyko to mieszanie środka kwaśnego z zasadowym, czego robić nie wolno.

Reguła jest prosta: każdy stosowany preparat musi mieć kartę charakterystyki. Na jej podstawie pracodawca robi ocenę ryzyka, dobiera środki ochrony (rękawice chemoodporne, ochronę oczu lub twarzy, przy aerozolach ochronę dróg oddechowych), pisze instrukcję stanowiskową oraz zapewnia właściwe przechowywanie i oznakowanie (art. 226 i art. 237⁴ Kodeksu pracy). Karta charakterystyki nie jest papierem do segregatora, to źródło, z którego wynika dobór konkretnych rękawic i okularów.

Poślizgnięcia i upadki na mokrej posadzce

Stała obecność wody, piany i chemii pod nogami to jedno z najczęstszych źródeł urazów na myjni: upadki na tym samym poziomie, skręcenia, złamania. Posadzki w pomieszczeniach pracy mają być stabilne, równe i nieśliskie, z odprowadzeniem wody przez spadki i odwodnienie liniowe (rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów BHP). Do tego dochodzi bieżące usuwanie rozlań i obuwie robocze o podeszwie antypoślizgowej jako środek ochrony indywidualnej (art. 237⁶ Kodeksu pracy). Dobre buty to na myjni nie dodatek, tylko podstawowe wyposażenie.

Hałas, myjka ciśnieniowa i zimno

Myjki wysokociśnieniowe, dmuchawy, odkurzacze i sprężarki potrafią podnieść poziom dźwięku tak, że przy długiej ekspozycji rośnie ryzyko uszkodzenia słuchu. Gdy może być przekroczona wartość progowa działania (poziom ekspozycji odniesiony do 8 godzin to 85 dB, wartość działania 80 dB), pracodawca wykonuje pomiary i wdraża ochronę słuchu oraz ograniczanie hałasu (art. 227 Kodeksu pracy; wartości NDN z Dz.U. 2018 poz. 1286).

Sama myjka wysokociśnieniowa to też realny uraz: strumień pod ciśnieniem potrafi rozciąć skórę, uszkodzić oko, a nawet wstrzyknąć ciecz pod skórę. Stąd instrukcja stanowiskowa, bezwzględny zakaz kierowania lancy w stronę ludzi, ochrona oczu lub twarzy oraz sprawne węże i lance (art. 237⁴ Kodeksu pracy). Zimą dochodzi czwarty front: woda, przeciągi i mróz sprzyjają wychłodzeniu, a oblodzona posadzka zwiększa ryzyko upadków. Pracodawca zapewnia wtedy odzież ciepłą i nieprzemakalną, pomieszczenie do ogrzania się oraz gorące napoje, a temperatura w pomieszczeniu pracy nie powinna być niższa niż 14 stopni C, o ile pozwalają na to względy technologiczne (rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów BHP, paragraf 30).

Ruch pojazdów na stanowisku

Wjazd i wyjazd aut, przesuwanie pojazdu w myjni automatycznej, kierowca i pracownik w tej samej przestrzeni, to ryzyko najechania i przygniecenia. Odpowiedzią są wyznaczone i oznakowane drogi oraz strefy, organizacja ruchu i jasne zasady, kto i kiedy wprowadza pojazd, spięte w ocenie ryzyka i instrukcji (art. 226 i art. 237⁴ Kodeksu pracy).

BHP na stacji kontroli pojazdów

SKP rządzi się tym, że badanie techniczne wymaga uruchomienia silnika i pracy na ruchomej linii diagnostycznej. Stąd inny zestaw zagrożeń i, co ważne, osobne rozporządzenie techniczne, które wprost narzuca rozwiązania. To mocny punkt zaczepienia, bo nie trzeba się domyślać z przepisów ogólnych.

Spaliny i tlenek węgla, najważniejszy temat na SKP

Pomiar emisji, badanie hamulców, sprawdzenie oświetlenia, wszystko to wymaga pracującego silnika. Do hali trafiają więc spaliny, a w nich tlenek węgla (CO), bezwonny i śmiertelnie trujący, oraz cząstki stałe i tlenki azotu z silników Diesla. To codzienne, podstawowe zagrożenie zdrowotne na linii diagnostycznej, dlatego przepisy podchodzą do niego dwutorowo.

Ogólne przepisy BHP nakazują taką wymianę powietrza, by nie przekraczać dopuszczalnych stężeń, oraz usuwanie zanieczyszczeń u źródła przez wyciągi miejscowe (rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów BHP, paragrafy 32, 34 i 35). Na to nakłada się rozporządzenie dla stacji kontroli pojazdów, i to jest wyróżnik tego tematu. Stacja ma być wyposażona w indywidualne wyciągi spalin z końcówkami na rury wydechowe, o wydajności dostosowanej do badanych pojazdów, w wentylację naturalną oraz mechaniczną nawiewno-wywiewną z awaryjną wymianą powietrza, a stanowisko kontrolne w alarmowy czujnik niedopuszczalnego stężenia tlenku węgla, który automatycznie uruchamia awaryjny tryb wentylacji (rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań dla SKP, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 494, paragraf 15). Dla pojazdów zasilanych gazem dochodzi alarmowy czujnik nadmiernego poziomu gazu płynnego i ziemnego (tamże). Konkretne progi stężeń CO, krotności wymian powietrza czy wydajność odciągów to dane projektowe i branżowe, które dobiera projektant instalacji, a nie sztywna liczba z ustawy.

Jest jeszcze jeden obowiązek, o którym łatwo zapomnieć. Praca z narażeniem na spaliny silników Diesla jest wprost ujęta w wykazie procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym lub mutagennym (Dz.U. 2024 poz. 1126). Jeśli takie narażenie na stacji występuje, pracodawca prowadzi rejestr prac oraz rejestr pracowników narażonych i monitoruje ich stan zdrowia.

Praca w kanale przeglądowym, częsty błąd w interpretacji

Kanał daje dostęp do podwozia od dołu. Zagrożenia to gazy cięższe od powietrza gromadzące się na dnie (pary paliw, a przy autach na gaz także LPG, który schodzi w dół), upadek do kanału lub na schodach, zalanie wodą, porażenie od opraw i uderzenie głową. Dlatego do kanału zapewnia się nawiew powietrza oraz oświetlenie miejscowe o bezpiecznym napięciu zasilania (rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań dla SKP, Dz.U. 2026 poz. 494, paragraf 13).

Teraz najważniejszy niuans, na którym wykłada się sporo treści w sieci. Kanał przeglądowy nie jest automatycznie pracą w przestrzeni zamkniętej. Przepisy o pracach w zbiornikach, kanałach i innych niebezpiecznych przestrzeniach zamkniętych, z całym rygorem pisemnego pozwolenia, asekuracji, pomiarów atmosfery i sprzętu ochronnego, dotyczą miejsc, do których wejście odbywa się przez włazy lub otwory o niewielkich rozmiarach albo jest w inny sposób utrudnione (rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów BHP, paragrafy 85 do 90). Typowy, otwarty na całej długości kanał, do którego swobodnie schodzi się po schodach, zwykle tej definicji nie spełnia, więc te rygory nie stosują się do niego automatycznie. Reżim z paragrafów 85 do 90 włącza się dopiero, gdy kanał jest głęboki, częściowo przykryty, źle wentylowany, albo gdy powstaje w nim niebezpieczna atmosfera, na przykład podczas badania pojazdu LPG lub CNG z nieszczelną instalacją. Wniosek praktyczny: nie kwalifikuj z góry każdej pracy w kanale jako pracy w przestrzeni zamkniętej, ale w ocenie ryzyka rozstrzygnij, czy dany kanał i dane czynności do tego reżimu należą, i jeśli tak, stosuj komplet środków (pozwolenie, asekurujący na zewnątrz, pomiary, sprzęt).

Podnośniki, rolki hamulcowe i ruchome elementy linii

Stacjonarne podnośniki i dźwigniki do podnoszenia pojazdów podlegają dozorowi technicznemu. Wolno je eksploatować dopiero po dopuszczeniu przez UDT, a przeglądy wykonuje się zgodnie z decyzją dozoru (ustawa o dozorze technicznym, Dz.U. 2024 poz. 1194). Interwałów nie podaję sztywno celowo, bo wynikają z decyzji UDT dla konkretnego urządzenia.

Urządzenie rolkowe do badania hamulców ma obracające się rolki, w które można wciągnąć stopę, nogawkę albo narzędzie. Maszyny i urządzenia mają mieć osłony elementów ruchomych stwarzających zagrożenie oraz sprawne zatrzymanie awaryjne, a obsługa odbywa się zgodnie z instrukcją (rozporządzenie w sprawie minimalnych wymagań dotyczących użytkowania maszyn, Dz.U. 2002 nr 191 poz. 1596). Zasada na linii jest jedna: nie wchodzi się na rolki, gdy są w ruchu, a instruktaż stanowiskowy musi to wbić obsłudze do głowy. Te dwa tematy, podnośniki i czynniki ruchome, łączą SKP z klasycznym serwisem, dlatego rozwijamy je w osobnym tekście o najczęstszych zagrożeniach BHP w warsztacie samochodowym.

Ruch pojazdów w hali

Ciągły wjazd i wyjazd badanych aut, manewrowanie na linii, obecność diagnosty i klienta w hali to ryzyko najechania i przygniecenia do ściany lub urządzenia. Odpowiedź jest jak na myjni: wyznaczone strefy, oznakowanie, organizacja ruchu i jasne zasady wprowadzania pojazdu, zapisane w ocenie ryzyka i instrukcji (art. 226 i art. 237⁴ Kodeksu pracy).

Uprawnienia diagnosty to osobna sprawa

Tu trzeba postawić wyraźną granicę. Badanie techniczne wykonuje uprawniony diagnosta, a uprawnienie wydaje starosta osobie z wymaganym wykształceniem technicznym i praktyką, po szkoleniu i zdaniu egzaminu przed komisją powołaną przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego (art. 84 Prawa o ruchu drogowym). To jest uprawnienie zawodowe do czynności diagnostycznych, zupełnie odrębne od BHP. Diagnosta jako pracownik i tak podlega pełnym wymaganiom BHP stanowiska: szkoleniom BHP, badaniom lekarskim, ocenie ryzyka i środkom ochrony. Uprawnienia diagnosty to jedno, BHP stanowiska to drugie, i w tym artykule zajmujemy się tym drugim.

Wspólne obowiązki pracodawcy na myjni i SKP

Niezależnie od tego, czy prowadzisz myjnię, czy stację kontroli pojazdów, ten zestaw obowiązków jest identyczny, bo wynika z Kodeksu pracy i przepisów ogólnych. To samo jądro, które obowiązuje w szkoleniach BHP w warsztacie samochodowym.

Szkolenia BHP. Instruktaż wstępny (ogólny i stanowiskowy) przed dopuszczeniem do pracy dla każdego nowego pracownika, a potem szkolenia okresowe. Pracownik myjni i pracownik obsługi linii diagnostycznej to stanowiska robotnicze, więc ich szkolenie okresowe powtarza się w formie instruktażu nie rzadziej niż raz na 3 lata. Jeśli pracodawca ujmie konkretne prace w wykazie prac szczególnie niebezpiecznych (na przykład prace w kanale spełniającym definicję przestrzeni zamkniętej), dla tych prac szkolenie jest częstsze, nie rzadziej niż raz w roku (rozporządzenie w sprawie szkolenia w dziedzinie BHP, paragraf 15). Od grudnia 2025 r. odbycie instruktażu wstępnego można potwierdzać także elektronicznie (Dz.U. 2025 poz. 1640).
Ocena ryzyka zawodowego. Osobna dla każdego stanowiska, udokumentowana, z poinformowaniem pracowników (art. 226 Kodeksu pracy). Na myjni inny będzie jej zestaw zagrożeń niż na SKP, dlatego jeden uniwersalny wzór tu nie wystarczy.
Środki ochrony indywidualnej, odzież i obuwie. Dostarczane nieodpłatnie i spełniające wymagania bezpieczeństwa (art. 237⁶ Kodeksu pracy). Na myjni to obuwie antypoślizgowe i nieprzemakalne, odzież nieprzemakalna i ciepła zimą, rękawice chemoodporne, ochrona oczu lub twarzy, ochronniki słuchu. Na SKP obuwie robocze, rękawice, ochrona oczu, ochronniki słuchu, a w razie potrzeby ochrona dróg oddechowych.
Wentylacja, oświetlenie i instrukcje stanowiskowe. Wymiana powietrza i wyciągi przy źródłach zanieczyszczeń, oświetlenie dostosowane do prac, a do każdego stanowiska konkretna instrukcja BHP (rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów BHP; art. 237⁴ Kodeksu pracy).
Profilaktyczne badania lekarskie. Wstępne, okresowe i kontrolne. Bez aktualnego orzeczenia o braku przeciwwskazań nie wolno dopuścić pracownika do pracy, a koszt badań ponosi pracodawca (art. 229 Kodeksu pracy).

Warto pamiętać, że obowiązki BHP dotyczą też osób zatrudnionych na innej podstawie niż umowa o pracę (art. 304 Kodeksu pracy). Na myjniach często pracują zleceniobiorcy, a to ich nie wyłącza spod ochrony.

Najczęstsze pytania

Jakie są największe zagrożenia na myjni samochodowej?

Porażenie prądem przy kontakcie wody z instalacją elektryczną, środki chemiczne (piana, alkalia, kwasy do felg), poślizgnięcia na mokrej posadzce, hałas i urazy od myjki wysokociśnieniowej, zimno zimą oraz ruch pojazdów. Każde z nich pracodawca ujmuje w ocenie ryzyka (art. 226 Kodeksu pracy).

Czy na myjni wymagane są wyłączniki różnicowoprądowe (RCD)?

W pomieszczeniach mokrych i wilgotnych standardem jest RCD o prądzie zadziałania do 30 mA, do tego właściwy stopień ochrony obudów i połączenia wyrównawcze. Wynika to z zasad wiedzy technicznej i norm serii PN-HD 60364, a sprawność tej ochrony sprawdza się w okresowych badaniach instalacji elektrycznej. To standard techniczny, nie zapis z rozporządzenia o szkoleniu BHP.

Co ile lat jest szkolenie BHP pracownika myjni lub obsługi linii diagnostycznej?

To stanowiska robotnicze, więc szkolenie okresowe nie rzadziej niż raz na 3 lata. Raz w roku tylko dla prac, które pracodawca ujmie w wykazie prac szczególnie niebezpiecznych (rozporządzenie w sprawie szkolenia w dziedzinie BHP, paragraf 15).

Jak na stacji kontroli pojazdów chroni się przed tlenkiem węgla i spalinami?

Indywidualne wyciągi spalin z końcówkami na rury wydechowe, wentylacja naturalna i mechaniczna nawiewno-wywiewna z awaryjną wymianą powietrza oraz alarmowy czujnik tlenku węgla, który automatycznie włącza tryb awaryjny wentylacji. Dla pojazdów na gaz dochodzi czujnik LPG i CNG (rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań dla SKP, Dz.U. 2026 poz. 494, paragraf 15).

Czy praca w kanale przeglądowym to praca w przestrzeni zamkniętej?

Nie zawsze. Przepisy o pracach w przestrzeniach zamkniętych (paragrafy 85 do 90 ogólnych przepisów BHP) dotyczą miejsc, do których wejście odbywa się przez włazy lub otwory o niewielkich rozmiarach albo jest w inny sposób utrudnione. Typowy otwarty kanał, do którego schodzi się po schodach, zwykle tym nie jest, ale to pracodawca rozstrzyga kwalifikację w ocenie ryzyka. Przy kanałach głębokich, przykrytych, źle wentylowanych lub przy badaniu pojazdów gazowych mogą wejść pełne rygory: pozwolenie, asekuracja, pomiary i sprzęt.

Czy diagnosta na SKP potrzebuje czegoś więcej niż szkolenia BHP?

Tak, ale to inna sprawa. Do wykonywania badań technicznych potrzebne jest uprawnienie diagnosty wydawane przez starostę po szkoleniu i egzaminie przed komisją TDT (art. 84 Prawa o ruchu drogowym). To uprawnienie zawodowe, odrębne od BHP. Niezależnie od niego diagnosta jako pracownik podlega pełnym wymaganiom BHP stanowiska.

Czy podnośnik na stacji podlega dozorowi technicznemu?

Tak. Stacjonarne podnośniki i dźwigniki do podnoszenia pojazdów podlegają dozorowi UDT i mogą być eksploatowane po dopuszczeniu, z przeglądami według decyzji dozoru (ustawa o dozorze technicznym, Dz.U. 2024 poz. 1194).

Podsumowanie

Myjnia i stacja kontroli pojazdów to dwa różne miejsca pracy. Na myjni pilnujesz przede wszystkim wody przy instalacji elektrycznej, chemii i śliskiej posadzki. Na SKP najważniejsze są spaliny i tlenek węgla, dlatego prawo wprost żąda odciągów, wentylacji awaryjnej i czujnika CO, a do tego dochodzą kanał, podnośniki i ruchome elementy linii. Wspólny mianownik jest jeden: szkolenia BHP, ocena ryzyka osobna dla każdego stanowiska, środki ochrony, wentylacja, oświetlenie i badania lekarskie. To nie biurokracja, tylko zestaw, który chroni ludzi i Twoją firmę.

Jeśli chcesz mieć ten temat z głowy, pomożemy. Prowadzimy szkolenia BHP dla myjni, stacji kontroli pojazdów i warsztatów, także wyjazdowo. Sprawdź najbliższy termin szkolenia BHP albo napisz do nas, a dobierzemy zakres pod Twoje stanowiska.

Podstawa prawna (stan na 8 czerwca 2026 r.):

Ustawa z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 277 (art. 207, 226, 227, 229, 237³, 237⁴, 237⁶, 304).
Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie BHP, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1327, ze zmianą Dz.U. 2025 poz. 1640 (paragraf 15).
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów BHP, tekst jednolity Dz.U. 2003 poz. 1650 (paragraf 30, 32, 34, 35 oraz 85 do 90).
Rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 494 (paragraf 13 i 15).
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 26 lipca 2024 r. o czynnikach rakotwórczych, mutagennych i reprotoksycznych, Dz.U. 2024 poz. 1126.
Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 12 czerwca 2018 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, Dz.U. 2018 poz. 1286.
Ustawa z 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1194.
Rozporządzenie Ministra Gospodarki z 30 października 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących BHP w zakresie użytkowania maszyn, Dz.U. 2002 nr 191 poz. 1596.
Ustawa z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (art. 84, uprawnienia diagnosty).
Normy serii PN-HD 60364 (ochrona przeciwporażeniowa i instalacje specjalne, w tym myjnie) jako zasady wiedzy technicznej, nie przepisy prawa pracy.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady behapowca ani prawnika. Kwalifikację konkretnego kanału przeglądowego, wykaz prac szczególnie niebezpiecznych oraz dobór środków ochrony warto ustalić indywidualnie dla swojej myjni lub stacji.